مدرسه و تعاليم مدرسه اي بايد منجر به تربيت شهرونداني متعادل، سالم و توانمند شود. سلامت روان ملي (اجتماعي) در گرو شجاعت فكري، احساس مسئوليت و متعاقب آن پيشرفت در علوم و هنر و بالاخره كيفيت زندگي روزانه است. ارتقا بخشيدن به كيفيت زندگي روزانه مستلزم آموزش مهارت زندگي و پيوند دادن زندگي با آموزش هاي مدرسه اي و استفاده از هوش چندگانه در فرآيند يادگيري مي باشد. هم چنين براي ارزشيابي و اطمينان از دستيابي به اهداف فوق ما نيازمند روش هايي از سنجش و ارزشيابي هستيم كه به هر دانش آموز به ديده ي حرمت نگاه كند، موهبت هاي طبيعي و انساني او را بيشتر از آزمون هاي سنتي نشان دهد، بازخورد مثبت و تكاليفي رشد دهنده به او ارائه كند و باور داشته باشد كه هر دانش آموز قابليت رشد و پيشرفت مداوم را دارد. بايد عميقاً باور داشته باشيم كه هر دانش آموز قابليت رشد و يادگيري را دارد به شرط آن كه :
- ابزار سنتي ارزشيابي را كه بدون توجه به تفاوت هاي فردي، به دنبال يافتن نقطه ضعف هاست، رها كنيم.
- بستر مناسب براي حذف فرهنگ بيست گرايي فراهم نماييم و به استقبال تغيير ارزشيابي از كمي به كيفي و توصيفي برويم.
برخی از فواید ارزشیابی:
- كاهش اضطراب و تنش ناشي از شركت در امتحانات مكرر و پاياني
- كاهش رقابت هاي نامناسب براي كسب نمرات بالاتر
- كاهش حساسيت والدين، فراگيران و آموزگاران به نمره
- كاهش فشار والدين بر فرزندان براي كسب نمرات ممتاز
- فراهم نمودن زمينه ي مناسب براي حذف حاكميت مطلق امتحانات پاياني در تعيين سرنوشت تحصيلي فراگير
- ايجاد فرصت اصلاح براي فراگيران و آموزگاران جهت رفع كاستي هاي فرآيند يادگيري
- ارائه ي بازخوردهاي پيوسته از جريان يادگيري به فراگيران به صورت توصيه هاي مكتوب و شفاهي
- بهبود فرآيند ياددهي- يادگيري و ...